Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
FA
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:"Table Normal";
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin-top:0cm;
mso-para-margin-right:0cm;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0cm;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:"Calibri","sans-serif";
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:Arial;
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;
mso-bidi-language:FA;}
شبيه
سازي سيستم مديريت استعدادها با مدل رياضي
لئوبوسكاليا
معتقد است هر انساني يك عامل x در درون خود
نهفته دارد كه همانا سرچشمه شايستگيها و استعدادهاي اوست و از اينرو تأكيد دارد
عامل x افراد شناسايي گردد. وي اين عامل x
را در افراد منحصربهفرد ميداند. بهعبارت سادهتر، يك همارزي يك به يك بين
انسانها و عامل x (استعداد) وجود دارد.
با فرض لحاظ x
بهعنوان استعداد يك انسان، سيستم مديريت استعدادها بهسان تابع (f(x))
است كه عملياتي روي x انجام ميدهد
تا به خروجي مطلوب (y) منجر شود.
به عبارت رياضي y=f(x) . براي سهولت
در بررسي تابع استعداد آن را به صورت y=xn
در نظر ميگيريم كه n درجه تابع و
در اينجا رتبهاي است كه به استعداد داده ميشود تا بدان وسيله ارتقا يابند.
كارايي سيستم
مديريت استعدادها در يك سازمان را از روي رتبهاي كه به استعدادها داده ميتوان
دريافت چه بسا سازماني بتواند 1n= را به
استعدادها بدهد يعني اينكه عملاً روي استعداد شخص كاري انجام نپذيرفته، اين درجه
ميتواند بسته به قدرت سيستم مديريت استعدادها از 2 به سمت بينهايت ميل كند و فرد
را به استعدادس درخشان تبديل نمايد. اما اگر سازمان قادر به بهرهبرداري از
استعداد شخص نباشد در واقع به او درجه صفر داده است و چنانچه سازمان نه تنها از
استعداد فرد بهره نجويد بلكه با مديريت ناصحيح استعداد به سازمان ضربه وارد آورد،
درجه داده شده به عامل x ، منفي
برآورد ميشود.