در اين نوع قرارداد كه امروزه بسيار كم اجرا مي‌شود، طرف دارنده تكنولوژي مسئوليت طراحي، ساخت و راه‌اندازي يك پروژه را در كشور طرف دوم به عهده مي‌گيرد. اين نوع قرارداد‌ها قرارداد كليد در دست (turn Key) نيز گفته مي‌شود، زيرا طرف اول موظف است كليه امور راه‌اندازي كارخانه را بعهده بگيرد و پس از راه‌انداز ياوليه به طرف دوم تحويل دهد.

مزاياي قرارداد ساخت
1- سرمايه‌گذاري مالي محدود توسط كشور خريدار تكنولوژي
2- فرار از موانه تعرفه‌اي براي طرف اول
3- هزينه‌هاي پايين‌تر توليد براي طرف دوم (به دليل سرمايه‌گذاري ثابت توسط طرف اول)
4- تسريع در بازگشت سرمايه براي طرف دوم (به دليل تسريع در راه‌اندازي كارخانه)

محدوديت‌ها
1- آموزش بسيار پايين پرسنل طرف دوم
2- كاهش بهره‌وري به دليل عدم آموزش صحيح پرسنل و مشكلات احتمالي خط توليد
3- پايين‌بودن تمايل شركتهاي صاحب فناوري