اطلاعات مدیریت

روشهاي مختلفي براي پرداخت در تجارت بين‌الملل وجود دارد كه شركتها بر حسب اينكه كالا يا خط توليد يا دانش في خريداري مي‌كنند، يكي از اين روشها را بر مي‌گزينند. به طور كلي دو گونه روش پرداخت در تجارت بين‌الملل وجود دارد:

1- پرداخت از طريق عمليات اجرايي با نظارت سيستم‌بانكي:
در اين روش سيستم بانكي به عنوان يك مركز كنترل كننده تلاش مي‌كند تا ضمن ايجاد تسهيلات لازم براي تشويق خريداران و فروشندگان در عرصه بين‌المللي، از منافع طرفين به طور همزمان دفاع نمايد. در اين روش دو گونه اصلي پرداخت وجود دارد :

1-1) اسناد در مقابل پرداخت  / قبول بروات ارزي / وصول اسنادي (مطالب بيشتر)

2-1) اعتبار اسنادي LC  (مطالب بيشتر)


اسناد مورد قبول در اين روشA) سفته: عبارت است از تعهدي رسمي كه در قالب يك فرم متحدالشكل ارزي يا ريالي كه در جهت انجام تعهد مبادله مي‌شود. سفته وسيله پرداخت نيست و فقط بابت تضمين مي‌باشد

B) حواله ارزي: فرم بانكي است كه در آن مبلغ معيني وجه از حساب خاص (خريدار) به حساب مقابل (فروشنده) منتقل مي‌گردد. البته حواله ارزي وسيله پرداخت است

C) برات: عبارت است از يك تعهد رسمي كه در برگيرنده تعهد متقابل بين خريدار و فروشنده است و در واقع يك روش غيرگشايش اعتبار ولي داراي ويژگيهاي خاص مي‌باشد. انواع برات عبارتند از:
C-1 : برات استادي : كه به همراه فرم برات، اسنادي ضميمه مي‌شود
2-C : برات ديداري‌ : كه سندي ضميمه فرم برات نيست و فقط خريدار برات را تاييد مي‌كند.

برات سه طرف دارد :
- صادر كننده برات
- برات كيرنده (بانك دريافت كننده برات)
- دارنده برات

2- پرداخت از طريق عمليات اجرايي بدون نظارت سيستم بانك
در صورتي كه خريدار و فروشنده نسبت به هم اطمينان زيادي داشته باشند (براي كاهش هزينه‌ها) به اين روش روي مي‌آورند. اين روش شامل دو گونه اصلي پرداخت مي‌باشد:

الف) روش پيش پرداخت

ب) روش حساب باز (اماني)